ARKADAŞLIK

Arkadaş bir insanın ihtiyacıdır.İnsan arkadaşıyla sırlarını,üzüntülerini,mutluluklarını paylaşabilmelidir. Ama bunu yapmak için insan sırlarını vereceği arkadaşını iyi seçmelidir. Bunu yapabilmesi için arkadaşını iyi tanımalıdır. Ama sır vermek için sadece iyi tanıması yetmez: ona güvenmesi gerekir.Bu güveni de arkadaş sağlar.Ama bu güveni sarsacak öyle çok etken vardır ki: Biriyle vakit geçirmek için onunla dost olman gerekmez.Ama pek çok insan ne yazık ki bunu yanlış biliyor.Örneğin sınıfta benim bir dostum var.Ama ben başka biriyle oynadığımda herkes yanıma gelip sen onunla mı dost oldun diyor.Aynı şekilde bir insan dostu başka biriyle oynadığında ona kızmamalıdır.Çünkü o da insandır;onun da hakları vardır.Eğer insanlar sadece dostlarıyla dolaşabilseydi dostluğun tutsaklıktan farkı olmazdı.Öyle değil mi?Bence bu yazıyı okuyanlar:sizden ricam bu yazıyı okuduktan sonra lütfen acaba ben bu yazılarda bahsedilenlerden birini arkadaşıma yapıyor muyum diye lütfen aynayı kendine çevirip baksın.

İYİ OLAN ZOR OLANDIR

İnsanlar bazen iyiyi bazen kötüyü seçerler. ama bir çok insan şunu bilmez:iyi olan zor,kötü olan kolay olandır. insanlar kötüyü seçtikleri zaman kolay olanı seçmiş olurlar.kötülüğü insanlar genellikle kestirme gibi kullanarak kendilerini riske atmazlar. çünkü eğer riske atsalar,ellerinde olan bazı şeyleri kaybedeceklerini düşünürler. belki kötüyü seçtiklerinde o anda anda kaybetmemiş olabilirler ama sonrasında ellerinde olan şeyi daha üzücü,daha kırıcı,daha yıpratıcı bir şekilde kaybederler. sonra da pişmanlık çekerler. ama kötüyü seçmeden önce sonuçlarını düşünselerdi belki de iyi sonuçlar alacaktı. kim bilir...

BENİM ZUKO'M

Benim zuko adında bir kedim vardı. Ama o şeker hastası iken şeker komasına girip vefet etmişti.onu çok özlüyorum. neyse ki onu evimizin arka bahçesine gömdük. arada sırada onun yanınıa gidip onu anıyorum. insanlara komada oldü diyince gülmeye başlıyorlar. bende bazen onlara sizin de bir kediniz olsaydı o da komada ölseydi bunu daha iyi anlardınız diyorum. bunu bazı insanalar iyi karşılıyor bazıları da gülüp geçiyor. ama onun benim için o kadar önemi var ki... o bennim sırlarıımı en iyi şekilde payleştığım tek kişiydi. anlasın ya da anlamasın. o benim her zaman önemimi bilmişti. ben ağladığım zaman sanki beni anlarcasına yanıma gelip benim yatıyordu. bu beni rahatlatıyordu. ama o giidince bemin sırlarımı paylaşacak bir arkadaşım kalmadı. onu gerçekten çok özlüyorum.

sorumluluk

İnsan her yaşında farklı sorumluluklar alır. Aldığı sorumluluklar her yaşında daha da genişleyerek büyür. İnsanların aslında,"çocukluk hallerine geri dönme" isteği genellikle bilinç altında da olsa küçüklüklerindeki sorumluluklarının daha az olmasıyla kaynaklanabilir. Ayrıca insanın sorumluluklarının büyümesi de kendisine bağlıdır. Örneğin,bazı insanlar işe gitmeyi geri dönüşü olmayan bir sorumluluk olarak bilebilir. Ama aslında insanların işe gitmesi ya da herhangi birinin üniversiteye gitmesi insanlara "yapılmasa olmaz" gibi bir sorumluluk gibi de gelse aslında insanın bilinç altında da olsa kendi kararıdır.

GİTMEK

"gitmek" sözcüğü bana farklı zamanlarda farklı şeyleri ifade ediyor. Örneğin okulda canım sıkıldığında oradan "gitme" fikrini "keşke yapabilsem" diye düşünürüm. Ama bazen arkadaşıma gittiğimde annem hadi gidiyoruz dediği zaman ise bu fikir bana kötü gelir. Bunun bir mutlak doğrusu yoktur. her an insanın isteği değişebilir.O yüzden insan "bir daha her yere gittiğimde her an ordan gitmek isticem" dediğini asla doğrulayamaz. Çünkü her an duygularının aynı kalması mümkün değildir. Bütün duyguları her an aynı olan insan olmaz. O kişi klonlanmış bir insandır. ;)

benim felsefem

geçen gün havuzdan çıktığımda hayatımı düşünüyordum. o anda bana geçmişte kalan kötülükleri unutturacak,sonra olacak güzellikleri düşündürecek bir öğüt geldi. ben bu öğüte benim felsefem adını verdim. bu felsefe de "geçmişi ve ya şimdiyi düşünme. şimdiyi düşünme ,çünkü zaten geçmişte şimdiyi düşünmüşsündür. şu an yapacağın tek şey geleceği düşünmek" ti. bu felsefeye pek çok kişi değişik yorumlarda bulunmuştu. ama ben o yorumlara bakmayıp geleceği düşünerek hep mutlu ilerledim. çünkü bu söz bana bunu;bunu yapmamı gerektiriyordu. ben bunu daha önce söylediğim gibi bu felsefeyi devam ettirerek hayatta daha mutlu olmayı becerdim.